Rozpoznanie bezpośredniej przyczyny wywołującej zapalenie dróg oddechowych jest trudne. Jednak z obserwacji chorych kotów wynika pewna zależność. Zauważono, że zwierzęta chorują znacznie częściej, gdy przebywają w pomieszczeniach zadymionych lub są wystawione na oddziaływanie pyłu z kuwet, lakieru do włosów oraz odświeżaczy powietrza.

Astmę diagnozuje się także u kotów wychodzących na dwór – a przez to, narażonych na inwazje pasożytów wywołujących schorzenia płuc.

Szkodliwe bodźce (dym, pył, pasożyty, alergeny) wyzwalają reakcję zapalną oskrzeli i oskrzelików. Błona śluzowa dróg oddechowych zostaje uszkodzona, ściana drzewa oskrzelowego obrzęka i doprowadza do zwężeniem światła oskrzeli. Zwężone światło oskrzeli skutkuje utrudnionym przepływem powietrza do płuc i zmniejszoną ich powietrznością. Zmiany te powodują występowanie okresowych napadów duszności, kaszlu, kichania oraz świstów i szmerów oddechowych. Chore zwierzęta z trudem łapią oddech – oddychają przez usta. W zaawansowanych stanach chorobowych koty stają się ospałe, tracą apetyt i unikają ruchu.

W terapii ostrych ataków astmy niezbędna jest hospitalizacja zwierzęcia. Czworonogowi podawane są leki rozszerzające oskrzela, sterydy przeciwzapalne oraz antybiotyki.

Podczas nieobecności podopiecznego w domu, należy usunąć pylące i alergizujące przedmioty ze środowiska, w którym kot będzie przebywał. Chory zwierzak musi mieć zapewniony spokój i ciszę, jego aktywność fizyczna powinna zostać ograniczona do minimum. Kotu podaje się dietę niskokaloryczną – np. karmy dla zwierząt z nadwagą.

Astma jest schorzeniem przewlekłym, dlatego wymaga długotrwałego leczenia. Terapię należy kontynuować nawet po ustąpieniu objawów chorobowych. Większość kotów dobrze reaguje na prowadzone leczenie i udaje się ustabilizować ich stan zdrowia.

bk