Gazeta.pl  | metrocafe.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry
 » artykuły  » porady  » Dlaczego koty się boją?

Dlaczego koty się boją?

2009-12-28 18:00:00

porady

Znieruchomienie, walka i ucieczka są reakcjami pojawiającymi się wskutek lęku wynikającego z obecności przedmiotu lub sytuacji wzbudzającej strach u kota. Strach występujący w momencie realnego zagrożenia, w odróżnieniu od nadmiernej, nieuzasadnionej lękliwości, jest prawidłową odpowiedzią organizmu na zaistniałą okoliczność
fot. ilco / sxc.hu
U zwierząt poddanych częstemu oddziaływaniu czynników wzbudzających niepokój może dojść do rozwoju fobii. Fobia jest trwałym, nadmiernym, ukierunkowanym uczuciem lęku wynikającym z wpływu na organizm konkretnego bodźca (np. burzy, wybuchu petard). Chroniczne oddziaływanie strachu doprowadza do zmian w zachowaniu zwierzęcia. Koty żyjące w ciągłym niepokoju często chorują gdyż ich odporność jest osłabiona, dodatkowo nadmiernie się wylizują, mogą znaczyć teren moczem lub wykazywać agresję w stosunku do innych zwierząt i ludzi. Odreagowywanie wpływu strachu może przebiegać odmiennie u poszczególnych zwierząt i w dużej mierze zależy od rodzaju i nasilenia czynnika wzbudzającego lęk.

Głównymi przyczynami nadmiernej lękliwości są koci temperament i predyspozycje genetyczne, a także nieprawidłowa socjalizacja w pierwszych tygodniach życia – brak kontaktu ze zwierzętami i ludźmi. U zwierząt dorosłych – niewykazujących do tej pory problemów z lękami, może dojść do rozwoju tej nieprawidłowości na skutek przeżycia negatywnych doświadczeń trwale zmieniających psychikę kota (np. pogryzienie przez psa).

Koty wykazujące nadmierną lękliwość poddawane są terapii mającej na celu zmodyfikować ich zachowanie. Zanim rozpocznie się kurację, należy rozpoznać konkretny bodziec wywołujący reakcję lękową. Gdy bodziec zostanie sprecyzowany, w miarę możliwość unika się narażania zwierzęcia na kontakt z nim. Jeśli jest to niemożliwe do zrealizowania, należy zapewnić kotu bezpieczną kryjówkę, w której zwierzak będzie mógł schować się i uniknąć bezpośredniej konfrontacji z sytuacją / przedmiotem wywołującym strach. Kolejnym etapem w terapii jest powolne oswajanie czworonoga z czynnikiem wywołującym niepokój. W tym celu przebywa się z kotem w sąsiedztwie bodźca rodzącego strach i przy użyciu smakołyków lub pieszczot wytwarza się przeciwwagę dla niego. Następnie, stopniowo zwiększa się natężenie bodźca i czas przebywania w jego otoczeniu. Poza próbą modyfikacji zachowań lękliwym zwierzętom można czasowo podawać leki przeciwdepresyjne, a w pomieszczeniach, w których przebywa kot zaleca się stosowanie kocich feromonów, np. Feliway.

Skuteczność prowadzonej terapii w dużej mierze zależy od temperamentu zwierzęcia. Z obserwacji wynika, że osobniki nieśmiałe i nieufne oraz koty, które nie przeszły odpowiedniej socjalizacji w młodym wieku wykazują minimalne zmiany w zachowaniu mimo wielomiesięcznej kuracji.

bk
Komentarze
  • Mała

    2010-11-19 03:41:20
    Ciekawe.
  • Panciapka

    2010-11-18 09:13:12
    Ciekawy artykuł :)
  • Natii

    2010-07-25 15:55:57
    Świetny artykuł ;)))
  • Natii

    2010-06-20 21:41:50
    Świetny artykuł ;)))
  • Magda

    2010-06-16 09:43:34
    Ładny kotek
  • feba90

    2010-06-13 20:43:43
    ale mordka :D