Gazeta.pl  | eMetro.pl  | MetroPraca.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry
 » artykuły  » porady  » Zaparcie u kota, psa

Zaparcie u kota, psa

Problemy czworonogów: zaparcia

2010-05-21 11:00:00

porady

Utrudnione wypróżnianie jest jednym z najczęściej spotykanych zaburzeń przewodu pokarmowego czworonogów. Problem zaparć w głównej mierze dotyczy leciwych osobników – przeważnie kotów
fot. Ayla87 / sxc.hu
Przyczyny utrudnionego wypróżniania są różnorakie. Można podzielić je na: dietetyczne, środowiskowe i chorobowe. Wśród dietetycznych wyróżniamy: niedostateczną ilość pobieranej wody; połknięcie ciała obcego, włosów; spożycie nadmiaru kości; za dużą ilość włókna w diecie. Do przyczyn środowiskowych należą: brak / za mało ruchu; brudny kojec lub kuweta; a także zmiana otoczenia czworonoga, np. hospitalizacja czy nowe miejsce zamieszkania. Czynniki chorobowe to takie, które powodują: bolesność podczas defekacji (np. urazy miednicy, zapalenie gruczołów okołoodbytowych, zwichnięcie biodra); mechaniczną niedrożność przewodu pokarmowego (np. nowotwory w świetle jelit, przerost gruczołu krokowego); zaburzenia przewodnictwa nerwowego, którego niezakłócona praca jest konieczna do prawidłowego pasażu treści przez jelita (np. dyskopatia, złamanie ogona); oraz ogólne osłabienie, przemęczenie.

Objawów zaparcia nie sposób nie zauważyć. Zwierzak cierpiący z powodu tej dolegliwości często podejmuje próbę oddania stolca, jednak przeważnie kończy się ona niepowodzeniem. Wypróżnianiu towarzyszy niepokój i bolesność – popiskiwanie. W sytuacji, gdy zaparcia trwają kilka dni, może dochodzić do pogorszenia ogólnego stanu zdrowia czworonoga, wymiotów i utraty apetytu. Omacując brzuch chorego wyczuwa się twarde masy zalegające w jelitach oraz zwiększone napięcie powłok brzusznych.

Jak pomóc zwierzakowi cierpiącemu z powodu zaparć? Udzielana pomoc zależy od rodzaju czynnika, który spowodował zaburzenie. W przypadku, gdy przyczyną zaparcia było spożycie kości, włosów lub niedobór wody w diecie, zwierzakowi podawane są duże ilość płynów, aplikuje się czopki, np. z glicerolem lub zostaje wykonana lewatywa, a także zachęca się go do ruchu. Te czynności zazwyczaj odnoszą dobry skutek i problem zaparcia zostaje rozwiązany. Sytuacja komplikuje się, gdy przyczyna dolegliwości nie jest znana. Wówczas należy zasięgnąć porady lekarza weterynarii, który zbada zwierzaka i przy pomocy dostępnych technik (USG, RTG) rozpozna źródło kłopotu.

Profilaktyka zaparć ogranicza się do zapewnienia pupilowi odpowiedniej ilość ruchu. Aktywność fizyczna powinna być dostosowana do wieku, rasy i stanu fizjologicznego zwierzaka. Drugą, równie istotną kwestią jest właściwe żywienie. Karma powinna zawierać odpowiednią ilość włókna, które jest niezbędne do prawidłowej pracy jelit. Właściwy stosunek składników pokarmowych zapewniają gotowe karmy – suche lub wilgotne, dostępne w sklepach zoologicznych.

bk
Komentarze
  • Mała

    2010-11-21 12:40:05
    Ciekawe.
  • Panciapka

    2010-11-18 08:20:48
    Ciekawy artykuł :)
  • Natii

    2010-07-25 13:40:09
    Świetny artykuł ;)))
  • dorota2710

    2010-07-22 14:15:48
    Ojej, a moja kicia niedługo skończy 11 lat, przeraża mnie ten artykuł, chociaż ona zawsze jadła gotowe karmy,czasem tylko podjada nasze zarcie...
  • Natii

    2010-06-20 21:14:37
    Świetny artykuł ;)))
  • Magda

    2010-06-16 08:21:05
    Zaparcia są powaźnym problemem
  • Magda

    2010-06-16 08:21:04
    Zaparcia są powaźnym problemem
  • feba90

    2010-06-13 15:13:26
    leciwych?
  • marta-swierk

    2010-06-12 18:03:22
    Ciekawy artykuł (: